ਔਨਲਾਈਨ ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਾਲੇ 'ਸਫ਼ਰਸਾਂਝ ' 'ਤੇ ਆਪ ਦਾ ਹਾਰਦਿਕ ਸੁਆਗਤ ਹੈ।ਇਸ ਸਾਈਟ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਝੋਲ਼ੀ ਮਿਆਰੀ ਲਿਖਤਾਂ ਪਾਉਣਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹੋ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ 'ਯੋਗਦਾਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ haikusyd@gmail .com 'ਤੇ ਈ -ਮੇਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਧਾ (ਹਾਇਕੁ,ਤਾਂਕਾ, ਸੇਦੋਕਾ, ਹਾਇਬਨ ਜਾਂ ਚੌਵਰਗਾ) ਦਾ ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਵਾਗਤ ਹੋਵੇਗਾ।ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤੀ ਪੈੜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ।

'ਸਫ਼ਰਸਾਂਝ' ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਮਾਣਾ ਜਿਹਾ ਉਪਰਾਲਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੀ ਘੜੀ ਇਹ 51 ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਅੱਪੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤਕਰੀਬਨ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਹ ਅੰਕੜਾ 200 ਨੂੰ ਵੀ ਟੱਪ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਨਿੱਘੇ ਹੁੰਗਾਰੇ ਦੀ ਆਸ ਰਹੇਗੀ।

ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਨ ਵਾਲ਼ੇ

3 May 2017

ਕੋਝੀ ਸੋਚ

Manjinder Singh Aulakh's Profile Photo, Image may contain: 1 person, smiling
ਗੁਰਲੀਨ ਪਿਆਰੀ ਕੁੜੀ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਚਹੇਤੀ। ਸਕੂਲ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੂੰ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਪਾਪਾ ਵੀ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਗੁਰਲੀਨ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਅਨੰਦ ਦੇ ਜਾਂਦੇ। ਅੱਲ੍ਹੜ ਉਮਰ ਵਾਲ਼ੀਆਂ ਸ਼ੋਖ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ਼ -ਨਾਲ਼ ਪੜ੍ਹਨ 'ਚ ਹੁਸ਼ਿਆਰ,ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਮਿਹਨਤੀ ਅਤੇ ਅਗਾਂਹ ਵਧੂ ਸੀ ਗੁਰਲੀਨ|
ਅੱਜ ਗੁਰਲੀਨ ਦਾ ਸਾਲਾਨਾਂ ਨਤੀਜਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ| ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਸਥਾਨ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੇ ਸਨ| ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਖੁਸ਼ੀ 'ਚ ਖੀਵੇ ਸਨ| ਗੁਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਟਰਾਫੀਆਂ ਫੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗਵਾਂਢਣ ਨੇ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਟਾਖਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਮੇਰੀ ਕੁੜੀ ਵੀ ਮਾਸਟਰਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸ-ਹੱਸ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਲਿਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾਇਆ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤ ਸਕਦੀ ਹੈ|"
ਹੁਣ ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਮਾਂ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਕਦੀ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਬਲਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸ ਜਰੂਰ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਨੇ। ਕਦੋਂ ਸੁਧਰੂਗੀ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸੋਚ......ਕੋਝੀ ਸੋਚ?---???


ਮਨਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ਼ 


No comments:

Post a Comment

ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਥਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਰਹੇਗੀ