ਔਨਲਾਈਨ ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਾਲੇ 'ਸਫ਼ਰਸਾਂਝ ' 'ਤੇ ਆਪ ਦਾ ਹਾਰਦਿਕ ਸੁਆਗਤ ਹੈ।ਇਸ ਸਾਈਟ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਝੋਲ਼ੀ ਮਿਆਰੀ ਲਿਖਤਾਂ ਪਾਉਣਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹੋ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ 'ਯੋਗਦਾਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ haikusyd@gmail .com 'ਤੇ ਈ -ਮੇਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਧਾ (ਹਾਇਕੁ,ਤਾਂਕਾ, ਸੇਦੋਕਾ, ਹਾਇਬਨ ਜਾਂ ਚੌਵਰਗਾ) ਦਾ ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਵਾਗਤ ਹੋਵੇਗਾ।ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤੀ ਪੈੜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ।

'ਸਫ਼ਰਸਾਂਝ' ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਮਾਣਾ ਜਿਹਾ ਉਪਰਾਲਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੀ ਘੜੀ ਇਹ 51 ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਅੱਪੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤਕਰੀਬਨ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਹ ਅੰਕੜਾ 200 ਨੂੰ ਵੀ ਟੱਪ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਨਿੱਘੇ ਹੁੰਗਾਰੇ ਦੀ ਆਸ ਰਹੇਗੀ।

ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਨ ਵਾਲ਼ੇ

9 Nov 2016

ਆ ਵੇ ਪੰਛੀ

ਰੁੱਤ ਬਦਲੀ ,ਪੰਛੀ ਕੋਈ ਆਵੇ 
ਬੈਠ ਬੰਨੇ ਕੁਝ ਗੁਣਗੁਨਾਵੇ 

ਸੁੰਨੇ ਵਿਹੜੇ ਕਿਰਨਾਂ ਬੀਜੇ 

ਮੇਰੇ ਤਨ ਮਨ ਰੌਣਕ ਲਾਵੇ 

ਲੰਮੀ ਉਡਾਰੀ ਥੱਕਿਆ ਥੱਕਿਆ 

ਨਿੱਘ ਘਰ ਦਾ ਮੇਰੇ ਘਰ ਪਾਵੇ 

ਜਿਸ ਚੋਗੇ ਲਈ ਐਨੀ ਖਵਾਰੀ 

ਕਿੰਝ ਚੁਗਿਆ ਇਹ ਸੱਚ ਸਮਝਾਵੇ 
ਸਭ ਸਾਗਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਖਾਰੇ 
ਬਿੰਨ ਚੱਖਿਆਂ ਗੱਲ ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ 
ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਦੀ ਕੁਝ ਢੂੰਡ ਰਹੀ ਏ 
ਜੋ ਗਵਾਚਾ ਕੌਣ ਲੱਭ ਲਿਆਵੇ 
ਬੰਦ ਬੂਹਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੀ ਏ 
ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਚੁੱਪ ਮੰਜੀ ਡਾਵੇ 
ਡਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਡ ਕੇ ਜਾਣਾ 
ਮਾਰ ਮੌਸਮ ਦੀ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਖਾਵੇ 
ਕਿਉਂ ਲੱਭਣਾ ਏਂ ਉਡ ਗਏ ਤੀਲੇ 
ਇੰਝ ਤਾਂ ਆਲ੍ਹਣਾ ਬਣ ਨਾ ਪਾਵੇ 
ਵਿਹੜੇ  ਮੇਰੇ ਖ਼ਾਬ ਦਾ ਬੂਟਾ
ਹਰ ਟਾਹਣੀ ਤੈਨੂੰ ਕੋਲ ਬੁਲਾਵੇ 
ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਅੰਦਰ 
ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਘਰ ਬਣ ਜਾਵੇ ।
ਦਿਲਜੋਧ ਸਿੰਘ
ਯੂ ਐਸ ਏ 
ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 70 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ। 

3 comments:

  1. ਖੂਬਸੂਰਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਨਾਲ ਪਰੋਈ ਸੁੰਦਰ ਕਵਿਤਾ।
    "ਸੁੰਨੇ ਵਿਹੜੇ ਕਿਰਨਾਂ ਬੀਜੇ" ਵਾਹ ! ਰੁੱਤਾਂ ਵਾਂਗ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਸੁੰਨੇ ਮਨ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਕੋਈ ਕਿਰਨਾਂ ਜਦੋਂ ਬੀਜ ਜਾਂਦੈ ਤਾਂ ਓਸ ਵਿਹੜੇ ਖਾਬ ਦਾ ਬੂਟਾ ਖੁਦ ਬ ਖੁਦ ਉੱਗ ਆਉਂਦੈ। ਸਾਂਝ ਪਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਜੀਓ !

    ReplyDelete
  2. Jagroop kaur9.11.16

    ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਵਿਛਾਇਆ ਹੈ ਵੀਰ ਜੀ , ਬਹੁਤ ਖੂਬ ਜੀਓ !!!

    ReplyDelete
  3. ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾਰ ਨੇ,ਆਪਣੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਦੇ ਉੱਡੇ ਹੋਏ ਤੀਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਲਜੋਧ ਸਿੰਘ ਨੇ ਚੇਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰਕੇ ਤੇ 'ਪੰਛੀ' ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਪਾ ਕੇ ਦਿਲ ਪਰਚਾਊ ਆਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਠੁੰਮ੍ਹਣਾ ਦੇ ਕੇ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,ਜੋ ਚੰਗਾ ਲੱਗਿਆ। . . . .'ਹਰ ਟਾਹਣੀ ਤੈਨੂੰ ਕੋਲ ਬੁਲਾਵੇ,ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਘਰ ਬਣ ਜਾਵੇ।'

    ਕਵੀ ਦੇ ਸੂਖਮ ਹਿਰਦੇ ਚੋਂ ਇੱਕ ਵੇਦਨਾ,ਇੱਕ ਦਰਦ ਭਰੀ ਚੀਸ ਨਿਰੰਤਰ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਹੈ,ਜੋ ਅਣਸੁਖਾਂਵੀ ਹਸਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ, ਉੁਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਹਰ ਛਿਣ ਤੜਫਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਾਸ਼!ਪਹਿਲੇ ਬਣਾਏ ਆਸ਼ਿਆਨੇ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਨਵੇਂ ਘੌਂਸਲੇ 'ਚ ਅਨੰਦ ਦਾ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਹੋਵੇ। ਉਂਜ ਵੀ,ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਰਚਨਾ,ਦਿਲ 'ਚ ਪਲਦੇ ਦਰਦ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਨਿਕਲ ਕੇ ਫਲਦੀ ਫੈਲਦੀ ਹੈ।

    ਸੁੰਦਰ ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਵਧਾਈ ਪਹੁੰਚੇ।
    -0-
    -ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ-09-11-2016

    ReplyDelete

ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਥਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਰਹੇਗੀ