ਔਨਲਾਈਨ ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਾਲੇ 'ਸਫ਼ਰਸਾਂਝ ' 'ਤੇ ਆਪ ਦਾ ਹਾਰਦਿਕ ਸੁਆਗਤ ਹੈ।ਇਸ ਸਾਈਟ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਝੋਲ਼ੀ ਮਿਆਰੀ ਲਿਖਤਾਂ ਪਾਉਣਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹੋ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ 'ਯੋਗਦਾਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ haikusyd@gmail .com 'ਤੇ ਈ -ਮੇਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਧਾ (ਹਾਇਕੁ,ਤਾਂਕਾ, ਸੇਦੋਕਾ, ਹਾਇਬਨ ਜਾਂ ਚੌਵਰਗਾ) ਦਾ ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਵਾਗਤ ਹੋਵੇਗਾ।ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤੀ ਪੈੜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ।

'ਸਫ਼ਰਸਾਂਝ' ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਮਾਣਾ ਜਿਹਾ ਉਪਰਾਲਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੀ ਘੜੀ ਇਹ 51 ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਅੱਪੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤਕਰੀਬਨ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਹ ਅੰਕੜਾ 200 ਨੂੰ ਵੀ ਟੱਪ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਨਿੱਘੇ ਹੁੰਗਾਰੇ ਦੀ ਆਸ ਰਹੇਗੀ।

ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਨ ਵਾਲ਼ੇ

19 Jul 2017

ਕਾਨੂੰਨ ( ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ )

ਅਮਰਜੀਤ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਛੁੱਟੀਅਾਂ ਵਿੱਚ ੳੁਹ ਅਾਪਣੇ ਪਿੰਡ ਅਾਇਅਾ ਹੋਇਅਾ ਸੀ । ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ੳੁਹ ਸੱਥ ਕੋਲ਼ ਦੀ ਲੰਘਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਤਾਸ਼ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਬਿੱਕਰ ਸਿੰਘ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ , 
  " ਆ ਵੀਰ ਅਮਰ, ਯਾਰ ਤੂੰ ਤਾਂ ਖ਼ਾਸਾ ਕਾਨੂੰਨ ਜਾਣਦੈਂ। ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦੱਸ , ਨਾਲ਼ੇ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਆ ਵੀ ਕਾਨੂੰਨ ਕਿਸੇ ਨਾਲ਼ ਪੱਖ-ਪਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,ਫਿਰ ਬਾਕੀ ਜਾਨਵਰ ਤਾਂ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਨਾਹੀ ਆ,ਪਰ ਵਿਚਾਰੇ ਮੁਰਗਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਕਸੂਰ ?  ਧੜਾ - ਧੜ ਕਸਾਈ ਵੱਢੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ , ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਕਾਲ਼ਾ ਕਾਨੂੰਨ ਕਿਉਂ  ਅਾ ? "
ਅਮਰਜੀਤ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ,

   " ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਕਾਲ਼ਾ ਕਾਨੂੰਨ ਤਾਂ ਹੋਣਾ ਹੀ ਸੀ ਵੀਰ , ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਨੇ । 
"

ਮਾਸਟਰ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦਾਨਗੜ੍ਹ


ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 22 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

1 comment:

  1. ਬਹੁਤ ਠੀਕ .ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ

    ReplyDelete

ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਥਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਰਹੇਗੀ