ਔਨਲਾਈਨ ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਾਲੇ 'ਸਫ਼ਰਸਾਂਝ ' 'ਤੇ ਆਪ ਦਾ ਹਾਰਦਿਕ ਸੁਆਗਤ ਹੈ।ਇਸ ਸਾਈਟ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਝੋਲ਼ੀ ਮਿਆਰੀ ਲਿਖਤਾਂ ਪਾਉਣਾ ਹੈ। ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਧਾ (ਹਾਇਕੁ,ਤਾਂਕਾ, ਸੇਦੋਕਾ, ਹਾਇਬਨ ਜਾਂ ਚੌਵਰਗਾ) ਦਾ ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਵਾਗਤ ਹੋਵੇਗਾ।ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤੀ ਪੈੜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਨ ਵਾਲ਼ੇ
13 Feb 2015
10 Feb 2015
ਮਹਿਕੀ ਮਿੱਟੀ
ਆਥਣ ਦਾ ਵੇਲ਼ਾ। ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ 'ਚ ਟਿਮਕਦਾ ਸਿਡਨੀ ਦਾ ਏਅਰ ਪੋਰਟ। ਸਕੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ -ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕਰਨ ਪਹੁੰਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ। ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਸੁੱਖੀ -ਸਾਂਦੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਮੁੱਖ ਗੇਟ 'ਤੇ ਆ ਖਲੋਤੇ ਅਤੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਉਡੀਕਣ ਲੱਗੇ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਲੱਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ -ਵੱਡੀਆਂ ਟਰਾਲੀਆਂ ਧਕੇਲਦੇ ਲੋਕ ਏਅਰ -ਪੋਰਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲੱਗੇ। ਨਰਗਸ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਜਿਹੀ ਹਾਸੀ ਹੱਸਦੇ, ਬਾਹਾਂ ਖਿਲਾਰ -ਖਿਲਾਰ ਧਾਅ ਕੇ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ ਉਹ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਬਰੂਹਾਂ 'ਤੇ ਖਲੋਤੇ ਅੱਡੀਆਂ ਚੁੱਕ -ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਾਂ। ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇਓਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਾਂ ਛੇਤੀ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਹੌਲੀ -ਹੌਲੀ ਭੀੜ ਘੱਟਣ ਲੱਗੀ। ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਵੇਖਦਿਆਂ ਤਕਰੀਬਨ ਦੋ ਘੰਟੇ ਬੀਤ ਗਏ ਪਰ ਮਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਧਰੇ ਵਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਦਾ ਉਤਾਵਲਾਪਣ ਸਾਨੂੰ ਸਾਹ -ਸਤਹੀਣ ਕਰਦਾ ਭਾਸਿਆ। ਸਾਡੀ ਵਿੱਥ 'ਤੇ ਖਲੋਤੀ ਹਵਾ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਹੋਈ ਜਾਪਣ ਲੱਗੀ।
ਮੋਹ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਸੰਸਾ ਦੇ ਸਾਗਰ 'ਚ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਾਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੱਤ -ਸਮੁੰਦਰੋਂ ਪਾਰ, ਅਣਜਾਣ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨ 'ਚ ਖਿਲਰੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਆਪੂੰ ਬੰਨਦੀ -ਖੋਲ੍ਹਦੀ, ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਖੂਹ ਗੇੜਦੀ ਮੈਂ ਦਲੀਲਾਂ ਦੇ ਪੈਂਡੇ ਗਾਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, " ਕਿਤੇ ਵੀਜ਼ੇ ਸਬੰਧੀ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦਿੱਕਤ ਨਾ ਆਈ ਹੋਵੇ.......ਅਣਸੁਣੀ ਜਿਹੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਤੇ ਨਵੀਂ ਬੋਲੀ ਦੀ ਸਮਝ ਨੇ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਠੁੰਮਣਾ ਨਾ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ ...ਮਤਾਂ ਰਾਹ 'ਚ ਜਹਾਜ਼ ਬਦਲਣ ਲੱਗਿਆਂ ਕਿਤੇ ਅਗਲੀ ਜਹਾਜ਼ੀ ਉਡਾਣ ਹੀ ਨਾ ਖੁੰਝ ਗਈ ਹੋਵੇ।"
ਦੂਜੇ ਹੀ ਪਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡੂੰਘਾ ਉੱਤਰ ਕੇ ਇਸ ਗੁੰਝਲ ਦਾ ਹੱਲ ਲੱਭਦੇ -ਲੱਭਦੇ ਮਨ ਬੀਤੇ ਪਲਾਂ ਦੇ ਦਿਸਹੱਦਿਆਂ ਦੇ ਪਾਰ ਜਾ ਪੁੱਜਾ, ".....ਨਹੀਂ -ਨਹੀਂ ਇਓਂ ਹਰਗਿਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ.......ਹਰ ਉਲਝਣ ਦਾ ਸਹਿਜਤਾ ਨਾਲ ਹੱਲ ਕੱਢਣਾ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੀ .....ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਭੁਗੋਲ ਸਾਨੂੰ ਮੂੰਹ -ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਚੇਤੇ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਲਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅੜਿਚਣਾ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।"
...........ਤੇ ਅਚਨਚੇਤ ਫਿਜ਼ਾ 'ਚ ਸੰਦਲੀ ਮਹਿਕ ਘੁੱਲ ਗਈ। ਮਾਂ ਦਾ ਮੁਬਾਰਕ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਸਾਡੇ ਹਰਾਸੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਖਿੜੇ ਜਿਹੇ ਗੁਲਾਬੀ ਹਾਸੇ ਦੇ ਟੋਟੇ ਬਿਖੇਰ ਗਿਆ।ਖੁਸ਼ੀ 'ਚ ਲਟਬੌਰੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਮਾਂ ਦੇ ਚਿਰੋਕੇ ਪੱਛੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਣਾ ਵੀ ਭੁੱਲ ਗਏ। ਚਹਿਕਦੇ ਚਾਅ ਸ਼ਰਬਤੀ ਰੰਗ ਹੋ ਗਏ ਜਦੋਂ ਮਾਂ ਦੀ ਮੋਹ ਭਰੀ ਗਲਵੱਕੜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਮਨ ਦੇ ਵਿਹੜੇ 'ਚ ਖਿਲਰ ਗਈ।
ਮਹਿਕੀ ਮਿੱਟੀ -
ਤਪਦੀ ਧੁੱਪ ਪਿੱਛੋਂ
ਮੀਂਹ ਛਰਾਟੇ।
ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸੰਧੂ
(ਬਰਨਾਲਾ -ਸਿਡਨੀ)
ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 35 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਲੱਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ -ਵੱਡੀਆਂ ਟਰਾਲੀਆਂ ਧਕੇਲਦੇ ਲੋਕ ਏਅਰ -ਪੋਰਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲੱਗੇ। ਨਰਗਸ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਜਿਹੀ ਹਾਸੀ ਹੱਸਦੇ, ਬਾਹਾਂ ਖਿਲਾਰ -ਖਿਲਾਰ ਧਾਅ ਕੇ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ ਉਹ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਬਰੂਹਾਂ 'ਤੇ ਖਲੋਤੇ ਅੱਡੀਆਂ ਚੁੱਕ -ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਾਂ। ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇਓਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਾਂ ਛੇਤੀ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਹੌਲੀ -ਹੌਲੀ ਭੀੜ ਘੱਟਣ ਲੱਗੀ। ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਵੇਖਦਿਆਂ ਤਕਰੀਬਨ ਦੋ ਘੰਟੇ ਬੀਤ ਗਏ ਪਰ ਮਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਧਰੇ ਵਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਦਾ ਉਤਾਵਲਾਪਣ ਸਾਨੂੰ ਸਾਹ -ਸਤਹੀਣ ਕਰਦਾ ਭਾਸਿਆ। ਸਾਡੀ ਵਿੱਥ 'ਤੇ ਖਲੋਤੀ ਹਵਾ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਹੋਈ ਜਾਪਣ ਲੱਗੀ।
ਮੋਹ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਸੰਸਾ ਦੇ ਸਾਗਰ 'ਚ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਾਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੱਤ -ਸਮੁੰਦਰੋਂ ਪਾਰ, ਅਣਜਾਣ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨ 'ਚ ਖਿਲਰੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਆਪੂੰ ਬੰਨਦੀ -ਖੋਲ੍ਹਦੀ, ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਖੂਹ ਗੇੜਦੀ ਮੈਂ ਦਲੀਲਾਂ ਦੇ ਪੈਂਡੇ ਗਾਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, " ਕਿਤੇ ਵੀਜ਼ੇ ਸਬੰਧੀ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦਿੱਕਤ ਨਾ ਆਈ ਹੋਵੇ.......ਅਣਸੁਣੀ ਜਿਹੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਤੇ ਨਵੀਂ ਬੋਲੀ ਦੀ ਸਮਝ ਨੇ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਠੁੰਮਣਾ ਨਾ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ ...ਮਤਾਂ ਰਾਹ 'ਚ ਜਹਾਜ਼ ਬਦਲਣ ਲੱਗਿਆਂ ਕਿਤੇ ਅਗਲੀ ਜਹਾਜ਼ੀ ਉਡਾਣ ਹੀ ਨਾ ਖੁੰਝ ਗਈ ਹੋਵੇ।"
ਦੂਜੇ ਹੀ ਪਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡੂੰਘਾ ਉੱਤਰ ਕੇ ਇਸ ਗੁੰਝਲ ਦਾ ਹੱਲ ਲੱਭਦੇ -ਲੱਭਦੇ ਮਨ ਬੀਤੇ ਪਲਾਂ ਦੇ ਦਿਸਹੱਦਿਆਂ ਦੇ ਪਾਰ ਜਾ ਪੁੱਜਾ, ".....ਨਹੀਂ -ਨਹੀਂ ਇਓਂ ਹਰਗਿਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ.......ਹਰ ਉਲਝਣ ਦਾ ਸਹਿਜਤਾ ਨਾਲ ਹੱਲ ਕੱਢਣਾ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੀ .....ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਭੁਗੋਲ ਸਾਨੂੰ ਮੂੰਹ -ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਚੇਤੇ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਲਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅੜਿਚਣਾ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।"
...........ਤੇ ਅਚਨਚੇਤ ਫਿਜ਼ਾ 'ਚ ਸੰਦਲੀ ਮਹਿਕ ਘੁੱਲ ਗਈ। ਮਾਂ ਦਾ ਮੁਬਾਰਕ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਸਾਡੇ ਹਰਾਸੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਖਿੜੇ ਜਿਹੇ ਗੁਲਾਬੀ ਹਾਸੇ ਦੇ ਟੋਟੇ ਬਿਖੇਰ ਗਿਆ।ਖੁਸ਼ੀ 'ਚ ਲਟਬੌਰੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਮਾਂ ਦੇ ਚਿਰੋਕੇ ਪੱਛੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਣਾ ਵੀ ਭੁੱਲ ਗਏ। ਚਹਿਕਦੇ ਚਾਅ ਸ਼ਰਬਤੀ ਰੰਗ ਹੋ ਗਏ ਜਦੋਂ ਮਾਂ ਦੀ ਮੋਹ ਭਰੀ ਗਲਵੱਕੜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਮਨ ਦੇ ਵਿਹੜੇ 'ਚ ਖਿਲਰ ਗਈ।
ਮਹਿਕੀ ਮਿੱਟੀ -
ਤਪਦੀ ਧੁੱਪ ਪਿੱਛੋਂ
ਮੀਂਹ ਛਰਾਟੇ।
ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸੰਧੂ
(ਬਰਨਾਲਾ -ਸਿਡਨੀ)
ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 35 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ।
9 Feb 2015
4 Feb 2015
31 Jan 2015
21 Jan 2015
ਰਾਹ ਕੰਡਿਆਲੇ (ਚੋਕਾ)
ਤੇ ਰਾਹ ਕੰਡਿਆਲੇ
ਸਾਥੀ ਨਾ ਕੋਈ
ਸਾਥੀ ਨਾ ਕੋਈ
ਭਿੱਜੀਆਂ ਨੇ ਪਲਕਾਂ
ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ
ਥੱਕੇ ਪੈਰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ
ਕਿਵੇਂ ਲੱਭਾਂਗੇ
ਲਾਪਤਾ ਪਿੰਡ ਆਪਾਂ
ਕੀਤੀ ਸੀ ਦੁਆ
ਪਰ ਨਾ ਜਾਣੇ ਕਿਵੇਂ
ਕੰਡੇ ਹੀ ਬਣੀ
ਕੀਤੀ ਕੇਸਰ ਖੇਤੀ
ਸ਼ਰਾਪੀ ਗਈ
ਬਣੀ ਬੈਠੀ ਥੋਹਰ
ਹੋਏ ਆਪਣੇ
ਦੁਆ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ
ਸਰਾਪ ਦੇਵੋ
ਕਰਦੇ ਸੁਆਗਤ
ਹੰਝੂ ਜੋ ਪੂੰਝੇ
ਲੱਗਦਾ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ
ਸਦਾ ਭਾਉਂਦਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨ ਦਾ ਮੈਲਾ
ਆਓ ਸਮੇਟੋ
ਸਭ ਸ਼ੁੱਭਇੱਛਾਵਾਂ
ਨਹੀਂ ਮੁੜਨਾ
ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਘਰ ਨੇ
ਜੋ ਹਿੰਸਕ ਗੁਫਾਵਾਂ।
ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਕੰਬੋਜ 'ਹਿੰਮਾਂਸ਼ੂ'
( ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ)
ਹਿੰਦੀ ਤੋਂ ਅਨੁਵਾਦ
ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸੰਧੂ
ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 39 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ।
ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 39 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ।
20 Jan 2015
Subscribe to:
Posts (Atom)

