ਔਨਲਾਈਨ ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਾਲੇ 'ਸਫ਼ਰਸਾਂਝ ' 'ਤੇ ਆਪ ਦਾ ਹਾਰਦਿਕ ਸੁਆਗਤ ਹੈ।ਇਸ ਸਾਈਟ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਝੋਲ਼ੀ ਮਿਆਰੀ ਲਿਖਤਾਂ ਪਾਉਣਾ ਹੈ। ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਧਾ (ਹਾਇਕੁ,ਤਾਂਕਾ, ਸੇਦੋਕਾ, ਹਾਇਬਨ ਜਾਂ ਚੌਵਰਗਾ) ਦਾ ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਵਾਗਤ ਹੋਵੇਗਾ।ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤੀ ਪੈੜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ।

'ਸਫ਼ਰਸਾਂਝ' ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਮਾਣਾ ਜਿਹਾ ਉਪਰਾਲਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੀ ਘੜੀ ਇਹ 51 ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਅੱਪੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤਕਰੀਬਨ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਹ ਅੰਕੜਾ 200 ਨੂੰ ਵੀ ਟੱਪ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਨਿੱਘੇ ਹੁੰਗਾਰੇ ਦੀ ਆਸ ਰਹੇਗੀ।

ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਨ ਵਾਲ਼ੇ

Showing posts with label ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ. Show all posts
Showing posts with label ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ. Show all posts

9 Dec 2017

ਤਸਵੀਰ ਚੁੱਪ ਹੈ

Surjit Bhullar's profile photo, Image may contain: 1 personਮੈਂ ਅਕਸਰ ਤੇਰੀ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦੈਂ,   
ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਨੁਹਾਵਾਂ
ਕਿ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਵਿਛ ਜਾਵਾਂ?
ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਸੁਪਨੇ ਬੀਜਾਂ
ਕਿ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚਲੇ ਤਾਰੇ ਸਜਾਵਾਂ?
.
ਮੈਂ ਅਕਸਰ ਤੇਰੀ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦੈਂ,
ਜਦ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆਵਾਂ
ਚੁੱਪ ਚੁਪੀਤਾ ਲੰਘ ਜਾਵਾਂ
ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਅਵਾਜਾਂ ਮਾਰ-ਮਾਰ
ਤੇਰਾ ਦੀਵਾਨਾ ਕਹਾਵਾਂ?
.
ਮੈਂ ਅਕਸਰ ਤੇਰੀ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦੈਂ,,
ਮੇਰੇ ਸਿਰਜੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਕਣੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ 'ਅਸਲ' ਨਾਲ
ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਵਾ ਸਕਦੀ ਏਂ?
.
ਬੋਲ ਤਾਂ ਸਹੀ,
ਕੀ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ?
.
ਪਰ ਤਸਵੀਰ ਚੁੱਪ ਹੈ।

-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ
30-11-2017

link 

5 Aug 2017

ਨਵੀਨ ਪੜਾਈ (ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ)

ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਕਦੇ ਜੰਨਤ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ,ਉਹਨੁੰ ਕਿਸੇ ਚੰਦਰੇ ਗਵਾਂਢੀ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਨਜ਼ਰ ਲਾਈ ਕਿ ਹੁਣ ਉੱਥੇ ਆਏ ਦਿਨ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਫ਼ਸਾਦ ਦੀ ਚੰਗਿਆੜੀ ਧੁਖਦੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੁਝਣ ਦਾ ਨਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ।

.
ਕਿਸੇ ਦੀ ਚੁੱਕਣਾ ਨੇ,ਮੁੱਦਤਾਂ ਤੋਂ ਪਿਆਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਨਫ਼ਰਤ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਅੱਗ ਲਾਈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਆਪ ਵੀ ਇਸ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਲਨ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੈਨ ਦੀ ਨੀਂਦ ਸੌਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
.
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਫ਼ਸਾਦ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਪਹਿਰਾ,ਫ਼ੌਜ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਚੌਕਸੀ ਤੇ ਕਰਫ਼ਿਊ ਦਾ ਲੱਗਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁਣ ਸ਼ਹਿਰੀਆਂ ਲਈ ਨਿੱਤ ਦੀ ਕਵਾਇਦ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ।
.
ਹੁਣ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੀਓ ਸੰਘਣਾ ਧੂੰਆਂ ਉੱਠਦਾ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਫੈਲਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭੜਕਦੇ ਭਾਂਬੜ ਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ,ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰਲਵੀਂਆਂ ਚੀਕਾਂ, ਪੁਕਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ?
.
ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਅਮਨ ਅਮਾਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਹਾਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ,ਆਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੁੜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਸਕੂਲ ਖੁੱਲ ਗਏ ਹਨ। 
.
ਛੋਟੀ ਜਮਾਤ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਮੈਡਮ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਬਸਤੇ ਚੋਂ ਕਿਤਾਬ ਕੱਢ ਲਈ ਹੈ। 
.
ਮੈਡਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ,'ਦੱਸੋ ਬਚਿਓ,--ੳ (ਊੜਾ) ਤੋਂ ਕੀ ਬਣਦਾ?
.
ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਤਾਬ ਖੋਲਿਆਂ ਹੀ,ਤੋਤਲੀ ਜ਼ਬਾਨ ਵਿਚ ਬੋਲੇ,--- ਉਠਾਊ --(ਉਡਾਊ)
.
ਮੈਡਮ ਚੁੱਪ ਰਹੀ ਤੇ ਅੱਗੋਂ ਬੋਲੀ,'ਅ' (ਐੜਾ) ਤੋਂ---ਰਲਵੀਂਆਂ ਮਿਲਵੀਂਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਈਆਂ,--'ਅੱਗ, ਆਰਮੀ'
.
ਤੇ ਫਿਰ--'ਚ' ( ਚੱਚੇ) ਤੋਂ --- ਬੱਚੇ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਬੋਲੇ,--'ਚਿੱਟਾ'
.
ਤੇ- 'ਬ' (ਬੱਬੇ) ਤੋਂ --- ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਸੁਰ ਬੋਲੇ, --- 'ਬੰਬ., ਬਦੂਖ -- (ਬੰਦੂਕ),ਬੀਅਰ'
.
ਤੇ ਅੰਤ 'ਚ--'ਪ' (ਪੱਪੇ) ਤੋਂ--- ਫੇਰ ਇੱਕ ਸੁਰ ਉੱਠੀ-- --‘ਪਸ਼ਟੌਲ--(ਪਸਤੌਲ) --ਪੁਲਸ਼ --(ਪੁਲਿਸ)’
.

ਮੈਡਮ ਆਪ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਕਿ ਸਕੂਲ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ?

ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਸਹੀ ਸੋਚ ਵਲ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਤੇ ਪੜਾਉਣ ਲੱਗੀ।
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ
___________________________________________________
ਰੱਬ ਖ਼ੈਰ ਕਰੇ, ਸਾਡੀ ਨਵੀਂ ਪੌਦ ਦੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਧ ਚੇਤਨਾ ਸੋਚ ਵਿਚ ਅਜਿਹੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਯੋਗ ਚਿੱਤਰ/ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਸਮਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕੌਣ ਹਨ? ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰਨਯੋਗ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।
ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 10 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

18 Jul 2017

ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ


ਉਹਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆਂ ਅਜੇ।
ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੈਂ ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ ਕਲਮ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ ਬਿਠਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।

ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਇਬਾਰਤ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਸਾਂਝੀ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਮੁਰਝਾਏ ਅਰਮਾਨਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ।

ਸਾਂਝੀ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਜਲਾਏ ਹੋਏ ਅਰਮਾਨਾਂ ਦੇ ਦੀਪ।

ਸੱਜਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹਰਫ਼ਾਂ ਚੋਂ ਚੁੰਮਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਉਹਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਹੋਏਗੀ,ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਮੇਰਾ ਯਕੀਨ ਵੀ ਅਡੋਲ ਹੈ,ਬੜਾ ਪੱਕਾ ਕੌਲ ਹੈ।
ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਰੁਸ਼ਨਾਉਂਦਾ ਬਲੌਰ ਹੈ।
ਜਿਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਅਣੂ ਅਣੂ ਉਹਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ,
'ਉਹਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆਂ ਅਜੇ।
ਉਹ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਰੂਹ 'ਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ।'
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ
17-07-2017
ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 47 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

4 Jul 2017

ਚੁੱਪੀ ਤੋੜ ਦਿਓ

ਸੱਜਣ ਜੀ!
ਇਹ ਕੇਹੀ  ਚੁੱਪੀ ਧਾਰ ਲਈ ਹੈ?
ਕੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੁੱਕ ਗਈਆਂ ਨੇ?
ਜਾਂ ਸੱਭੇ ਯਾਦਾਂ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਬਿਨਾਂ ਖੋਲਿਆਂ ਸੁੱਕ ਗਏ ਨੇ?
ਜਾਂ ਕੀ ਅਜੇ ਇਸ ਮਿਲ਼ਨੀ ਦਾ ਮੱਧ-ਅੰਤਰ ਹੋਇਆ ਹੈ?
.
ਸੱਜਣ ਜੀ!
ਮੈਂ ਤਨ ਦੀ ਦੂਰੀ ਮਾਪਣ ਦੀ ਕਦੇ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਪਾਲੀ।
ਕਦੇ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ?
ਮੈਂ ਤਾਂ ਸੂਝ ਦੀ ਮਿਣਤੀ ਨਾਲ ਨੇੜਤਾ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਕੀ ਇਸ ਦਾ ਅਜੇ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ  ਨਹੀਂ?
ਆਪਣੀ ਦੋਸਤੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਵੀ ਪੱਧਰੀ ਤੋਰ ਤੁਰਦੀ ਸੀ
ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਲੜਖੜਾ ਗਈ ਏ?
.
ਸੱਜਣ ਜੀ!
ਇਹ ਮਿਲਣੀ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ
ਐਵੇਂ ਨਾ ਬੰਜਰ ਹੋ ਕੇ ਬਿਖਰ ਜਾਵੇ
ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਇਹਦੀ ਬਹੁਤ ਤਲਬ ਹੈ
ਆ! ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਕ 'ਚ ਰੂਹਾਂ ਟਹਿਕ ਜਾਣ।
.
ਸੱਜਣ ਜੀ! ਕੁਝ ਬੋਲੋ ਤਾਂ ਸਹੀ?
ਐਨਾ ਹੀ ਕਹਿ ਦਿਓ ਕਿ ਇਹ ਵਹਿਮ ਹੈ।
ਵਹਿਮ,ਇੱਕ ਖ਼ਿਆਲ,ਕੇਵਲ ਵਹਿਮ ਹੈ।
.
ਸੱਜਣ ਜੀ!
ਤੁਹਾਡਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਕਸੂਰ ਨਹੀਂ।
ਮੈਂ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਝ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
ਹਾਂ,ਮੈਂ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਝ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
.
ਸੱਜਣ ਜੀ!
ਇੱਕ ਵਾਰ ਚੁੱਪੀ ਤਾਂ ਤੋੜ ਦਿਓ।
ਚਾਹੇ ਕੁਝ ਹੀ ਬੋਲ ਦਿਓ।
ਬੱਸ,ਚੁੱਪੀ ਤੋੜ ਦਿਓ।
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ 

03-04-2017

ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 26 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

18 Jun 2017

ਖ਼ੈਰਾਤ


ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਆ ਕੇ
ਮੈਂ ਜੋ ਸਦਾ ਦਿੱਤੀ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਾਮਨ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ
ਮੇਰੀ ਝੋਲੀ 'ਚ
ਦਰਿਆ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਪਾ ਕੇ
ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
.
ਉਸ ਵੇਲੇ
ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ
ਕੰਵਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜੀ ਖਿੜੀ ਲੱਗੀ।
ਤੂੰ ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਖ਼ੈਰਾਤੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। 
 ਅਤੇ ਮੈਂ
ਤੇਰਾ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਕਰਦਾ
ਬੋਝਲ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ
ਅੱਗੇ ਪੈਰ ਪੁੱਟਣ ਦਾ ਹੰਭਲਾ ਮਾਰਦਾ
ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਭਿਖਾਰੀ।
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ

17-06-2017

ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 26 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ। 

10 Jun 2017

ਸੋਚ (ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ)


ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਕੀਏ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਦਿੱਤੀ। ਖੋਲੀ ਤਾਂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ," ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਇਸ ਚਿੱਠੀ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੀ ਰੂਹ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਕੇ ਹੁਣ ਅਜਨਬੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ਼ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇ।"


ਉਹ ਇਸ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਥਾਂ ਥਾਂ ਤੇ ਸਿਆਹੀ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਮਾਲਾ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ ਉਹ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਹੁਣੇ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੇ ਨਿੰਮ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਝਲਕ ਦਿਖਾ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਇਸੇ ਖ਼ਿਆਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੋ ਮੋਟੇ -ਮੋਟੇ ਹੰਝੂ ਚਮਕੇ ਤੇ ਖ਼ਤ 'ਤੇ ਡਿੱਗ  ਪਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਾਕੀ ਦੀ ਇਬਾਰਤ ਰਲ ਕੇ ਸਿਆਹੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।

ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੇ ਲਿਖੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦੁਹਰਾ ਕੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ- ਕਿ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਰੂਹ-ਸੋਚਣਾ ਬੰਦ ਕਰਦ ਦੇ. ਪਰ ਸੋਚ ਜਾਰੀ ਸੀ।
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ

08-06-2017

ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 23 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ। 

6 Jun 2017

ਨਵਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ (ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ)


ਕੁਝ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਘਰ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸੜਕ ਹਾਦਸੇ ਵਿਚ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਘਰ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੂੰਹ ਹੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਸ ਦੀ ਨੂੰਹ ਦਾ ਵੀ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਾਲੀ ਵਾਰਸ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਜਾਂਦੀ ਵੀ ਤਾਂ ਵਿਚਾਰੀ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦੀ?
ਸਮਾਂ ਬੀਤਦਾ ਗਿਆ।

ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲੇ ਗਏ,ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਹੈਸੀਅਤ ਵਿਚ ਜਾਣੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ।

ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ

06-06-2017

ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 101 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ। 

28 May 2017

ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ (ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ)


ਦਫ਼ਤਰ ਜਾਣ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬੀਅਰ ਬਾਰ ਅੱਗੋਂ ਦੀ ਲੰਘ ਕੇ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਰ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਬੋਰਡ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ।ਪਰ ਅੱਜ ਟਰੈਫ਼ਿਕ ਚੌਕ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਸਕੂਟਰ ਰੋਕਿਆ ਤਾਂ ਤਕਰੀਬਨ ਗਿਆਰਾਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਬੱਚੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ,'ਜੀ,ਮੈਨੂੰ ਲਿਫ਼ਟ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ?'
ਉਸ ਦੀ ਬੇਬਸੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਛਲਕਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
"ਬੱਚੀਏ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੈ?'
"ਜੀ, ਸੰਗਤ ਨਗਰ ਤੱਕ । ਅੱਜ ਬੱਸ ਨਹੀਂ ਆਈ ਤੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਲੇਟ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।'
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠਣ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
'ਬੇਟੀ,ਸੰਗਤ ਨਗਰ ,ਕਿਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਹੈ?'
'ਜੀ,ਬੀਅਰ ਬਾਰ ਦੇ ਕੋਲ।"
'ਕੀ ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਏ?'
'ਨਹੀਂ ਜੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਲੀ ਥਾਂ , ਜਿੱਥੇ ਕਾਰਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ,ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਪੈਸੇ ਕਮਾ ਲੈਂਦੀ ਏ?'
'ਜੀ ਵੀਹ ਪੱਚੀ ਰੁਪਈਏ।ਪਰ ਬੀਅਰ ਬਾਰ ਦਾ ਮੈਨੇਜਰ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਹੋ ਲੈ,ਫਿਰ ਬੀਅਰ ਬਾਰ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਬੱਝਵੀਂ ਤਨਖ਼ਾਹ ਮਿਲਣ ਲੱਗ ਪਏਗੀ। ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾ ਸਕਾਂਗੀ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਕਿ ਮੈਂ ਛੇਤੀ ਵੱਡੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।'ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਪਿੱਛੋਂ ਫਿਰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ,'ਜੀ,ਜੱਦੋ ਮੇਰੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋ ਗਈ,ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਬਾਪ ਦੀ ਬਹੁਤ ਸੇਵਾ ਕਰਿਆ ਕਰਾਂਗੀ।'

ਉਹਦੇ ਇਸ ਭੋਲ਼ੇਪਣ ਨੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਹਲੂਣ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਬਾਰ ਮੈਨੇਜਰ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਅਟਕ ਗਈ ਸੀ। ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਉਹ ?ਨੇਕ ਜਾਂ--? ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਬੱਚੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕਿੰਨੇ ਰੰਗੀਨ ਸੁਪਨੇ ਸਜਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸੰਗਤ ਨਗਰ ਦੇ ਬੀਅਰ ਬਾਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਸੀ। ਉਹ ਹੁਣ ਕਾਰ ਪਾਰਕਿੰਗ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਜਾਣ ਲੱਗੀ।ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਖੜਾ ਕੁਝ ਚਿਰ ਲਈ ਉਹਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ। ਦਫ਼ਤਰ ਜਾ ਕੇ ਵੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨਾ ਲੱਗਿਆ। ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਗ਼ਰੀਬੀ ਵੀ ਕੇਹੀ ਮਜਬੂਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਬੇਚੈਨੀ ਨਾਲ ਜਵਾਨੀ ਆਉਣ ਦੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁਣ ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਬਾਰਾ ਸਾਲ ਦੀ ਬੱਚੀ ਜਵਾਨ ਹੁੰਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਬੀਅਰ ਬਾਰ ਕੋਲੋਂ ਦੀ ਲੰਘਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਬਾਰ ਦੇ ਬੋਰਡ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਕਾਰ ਪਾਰਕ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਨੁੰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ
27-05-2017

ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 110 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ। 

20 May 2017

ਨਵਾਂ ਦੁੱਖ (ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ)


Surjit Bhullar's Profile Photo, Image may contain: 1 personਕਾਲਜ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਆਪਣੇ ਲੈਕਚਰ ਸਮੇਂ ਗਰੈਜੂਏਟ ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਬੋਲੀ,'ਬੱਚੀਓ,ਤੁਹਾਥੋਂ ਅੱਜ ਕੁਝ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਨਿੱਜ ਬਾਰੇ,ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਲਈ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।ਜੇ ਕਹੋ ਤਾਂ ਪੁੱਛ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?'
'ਮੈਡਮ ਜੀ,ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦਿਲ ਚਾਹੇ,ਸਾਥੋਂ ਪੁੱਛੋ।' ਸਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਸੁਰ 'ਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
'ਅੱਛਾ!ਇਹ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ 'ਚੋਂ ਕਿੰਨਿਆਂ ਦੇ ਬੁਆਏ ਫਰੈਂਡਜ਼ ਹਨ?'
ਕਲਾਸ ਰੂਮ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਦੀ ਥਾਂ ਹਾਸਿਆਂ ਦੇ ਫੁਹਾਰੇ ਛੁੱਟ ਪਏ।
ਕੁਝ ਚਿਰ ਪਿੱਛੋਂ ਜਦ ਹਾਲਾਤ ਸਮਾਨ ਹੋਈ ਤਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਾਰੀਆਂ ਲੜਕੀਆਂ ਖੜੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਬਾਹਾਂ ਉਲਾਰ ਉਲਾਰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ,'ਮੈਡਮ ਜੀ,ਤੁਹਾਥੋਂ ਕੀ ਲੁਕਾਉਣਾ।ਸਾਡਾ ਆਪਣਾ ਅਪਣਾ ਬੁਆਏ ਫਰੈਂਡ ਹੈ,ਜੀ।'
ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਹੀ ਬੈਠੀ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਬੁਆਏ ਫਰੈਂਡ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਹਿ ਪਾਠਣਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮਖ਼ੌਲ ਉਡਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਮੈਡਮ ਸਭ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਬੈਠੀ ਲੜਕੀ 'ਚੋਂ ਆਪਣੇ ਅਤੀਤ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਕਿਸੇ ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ 'ਚ ਪੈ ਗਈ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਗੁਆਚਦੇ ਜਾਂਦੇ ਅਤੀਤ ਦੇ ਨਵੇਂ ਦੁੱਖ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁਣ ਜਾਗ ਪਿਆ ਸੀ।
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ
19-05-2017

ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 209 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ। 

19 May 2017

ਪਿੰਡ ਦਾ ਵਿਕਾਸ

Surjit Bhullar's Profile Photo, Image may contain: 1 person
ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਬਿਜਲੀ ਮਹਿਕਮੇ ਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਮੁੰਡਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਲੈੱਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਐਮ. ਐਲ. ਏ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਗੋਂ ਹੋਰ ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਅਜਿਹੀ ਪਲਟੀ ਕਿ ਛੋਟੀ ਵਜ਼ੀਰੀ ਵੀ ਹੱਥ ਲੱਗ ਗਈ।

.
ਵਜ਼ੀਰੀ ਮਿਲਣ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਇਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਚੱਲੀ। ਬੜੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਪਲਾਨ ਘੜੇ ਗਏ। ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਦਾ ਅਮਲਾ ਫੈਲਾ 'ਜੀ ਹਜ਼ੂਰੀਏ' ਰੂਪ 'ਚ ਪੱਬਾਂ ਭਾਰ ਹੋ ਕੇ ਮੁਸਤੈਦੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਦੇਖ ਰੇਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
.
"ਅੱਜ ਜਿੱਥੇ ਆਪਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਾਂ,ਆਪਣੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਕੂਲ ਦੇ ਕੋਲੇ ਪਈ ਪੰਚਾਇਤੀ ਝਿੜੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਸੁਹਣਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਮੈਦਾਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।"  ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਲੁਕਵਾਂ ਹੁਕਮ ਕਰ ਗਿਆ।
.


ਉਸ ਦੀ ਝੋਲ਼ੀ-ਚੁੱਕ ਪੰਚਾਇਤ ਨੇ ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਹੀ ਜੈਕਾਰੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਜੈਕਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੋਲ੍ਹੇ ਕਬੂਤਰ ਤੇ ਚਮਗਿੱਦੜ,ਜੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਬਾਲਿਆਂ ਵਾਲੀ ਛੱਤ ਦੀਆਂ ਮੋਰੀਆਂ 'ਚ ਬੈਠੇ ਤੇ ਲਟਕਦੇ ਸੀ,ਡਰਦਿਆਂ ਨੇ ਜਾ ਉਡਾਰੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ।

.
ਵਜ਼ੀਰ ਜੀ ਨੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਓ,ਮਾਲੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਫ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕਰਿਓ। ਪਿਛਲੀ ਸਰਕਾਰ ਵਾਂਗ ਗਪੌੜ ਮਾਰਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋਗੇ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਟਰੱਕ ਭਰ ਭਰ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ?
.
ਇਸ ਵਾਰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਤਾੜੀਆਂ 'ਚ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਰਲ-ਗੱਡ ਹੋ ਗਈਆਂ।
.
ਸੱਚ ਮੁਚ ਹੀ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ,ਬੀ. ਡੀ. ਓ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ,ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਭਰੇ ਕਈ ਟਰੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਝਿੜੀ ਨੂੰ ਸਪਾਟ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਜੋ ਬਦਲਣਾ ਸੀ।
.
ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਈ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਨੌਜਵਾਨ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣੇ ਗਏ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਅਜੇ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫੇਰੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਦੌਰਾ ਹੈ,ਦੂਜੀ ਫੇਰੀ ਤੇ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਦੀ ਪੱਟੀ ਵੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਸਮਝੋ। ਚਲੋ, ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਹੀਂ,ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਤਾਂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ-13-05-2017
ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 25 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ। 

5 May 2017

ਬੂਟ (ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ)


Surjit Bhullar's Profile Photo, Image may contain: 1 personਮੀਂਹ ਪੈਣ ਪਿੱਛੋਂ ਕੋਸੀ ਕੋਸੀ ਧੁੱਪ ਨਿਕਲੀ। ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਚਾਰ ਸਾਲਾ ਬੇਟੀ ਅੱਲਵੀਰਾ ਬਰਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਆ ਬੈਠੇ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਰਿਆਵਲ ਹੀ ਹਰਿਆਵਲ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹਨਣਾ ਦ੍ਰਿਸ਼। ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਪਹਾੜੀ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਘਾਹ ਚਰਨ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅੱਲਵੀਰਾ ਨੇ ਅੱਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਢਲਾਣ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ,'ਡੈਡੀ,ਇਹ ਗਾਈਆਂ ਉੱਤਰਦੀਆਂ- ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਡਿਗਦੀਆਂ ਵੀ ਨੇ ਕਿ ਨਹੀਂ?'

'ਨਹੀਂ ਮੇਰੀ ਲਾਡੋ, ਰੱਬ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੁਰ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਬਣਾਏ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਡਿਗਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।'

'ਅੱਛਾ!' ਤੇ ਫ਼ੇਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਪੈਰਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪਈ।

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਲਾਅਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸੀ ਕਿ ਅੱਲਵੀਰਾ ਦਾ ਪੈਰ ਘਾਹ ਦੀ ਇੱਕ ਜੜ੍ਹ 'ਚ ਫਸ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਠਾਇਆ। ਉਹ ਭੋਲਾ ਜਿਹਾ ਮੂੰਹ ਬਣਾ ਕੇ ਬੋਲੀ, 'ਪਾਪਾ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਰੱਬ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ ਗਾਈਆਂ ਵਾਲੇ ਬੂਟ ਪੈਰ ਲੈ ਦਿਓ,ਫੇਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਡਿੱਗਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰੂੰਗੀ।'


ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਿਰੁੱਤਰ ਸੀ। 
ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਲੋਸਦਿਆਂ,ਉਸ ਦੇ ਬਾਲਪਣ ਮਨ ਦੀ ਸਾਫ਼ ਸਲੇਟ ਤੇ  ਬੂਟ ਦੇ ਨਕਸ਼ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।

ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ

05-05-2017

9 Apr 2017

ਆਸ ਦੀ ਖਿੜਕੀ

Surjit Bhullar's Profile Photo, Image may contain: 1 personਮੇਰੀ ਦਿਲੋਂ ਤਾਂ ਸਹਿਮਤੀ ਨਹੀਂ
ਕਿ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੱਦ ਅੱਗੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰਾਂ
ਪਰ ਜਦ ਤੂੰ ਮਨ ਬਣਾ ਹੀ ਲਿਆ ਹੈ
ਦੋ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀਵਾਰ ਕੱਢਣੀ
ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਰੋਕ ਨਾਮੁਮਕਨ।
.
ਚੱਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇਹ ਜ਼ਿੱਦ ਮੰਨ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ
ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤਾਂ ਮੰਨ ਲੈ
ਇਸ ਵਿਚ ਆਸ ਦੀ ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ ਤਾਂ ਰੱਖ ਦੇਵੀ।
ਆਸ ਦੀ ਖਿੜਕੀ!
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ

08-04-2017

ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 43 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

2 Apr 2017

ਪਿੰਡ ਦੀ ਫਿਰਨੀ

Surjit Bhullar's Profile Photo, Image may contain: 1 personਇਹ ਕਿਹਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਦਮ ਬੋ ਆਦਮ ਬੋ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸਹਿਮੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ
ਚੁੱਪ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਯਤਨ ਕਰਦੀਆਂ
ਆਪ ਵੀ ਥਰ ਥਰ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਨੇ।
ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ-
ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਆਦਮ ਖੋਰ ਨੇ
ਇਸ ਜੂਹ 'ਤੇ ਫੇਰ ਫੇਰਾ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਉਹ ਜਿਸ ਘਰੋਂ ਵੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ
ਜਾਂ ਕਿਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਛਿੜਦੀ ਸੁਣਦਾ
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ
ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੜੱਪ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ।
ਕਿੰਨੇ ਵਾਰੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਿਆਣੇ
ਧੁਖਦੇ ਦਿਲਾਂ 'ਚ ਗ਼ਮ ਲੈ ਕੇ
ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਅੰਗਿਆਰੇ ਭਰ ਕੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹਦੀ ਭਾਲ 'ਚ ਨਿਕਲੇ
ਪਰ ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ
ਪਿੰਡ ਦੀ ਫਿਰਨੀ 'ਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਧੜੋਂ ਵੱਖ
ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਖਿੱਲਰੇ ਮਿਲਦੇ।
.
ਅੱਜ ਪਿੰਡ ਦੀ ਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ
ਆਪਣੇ ਸਿਆਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ-
ਏਸੇ ਦੈਂਤ ਨੂੰ ਵਧਣ ਫੁੱਲਣ ਦਿੱਤਾ ਹੀ ਕਿਉਂ?
ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹਾਂ 'ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੀ ਚੁੱਪ ਨੇ।
.
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ
ਜੂਹ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ
ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠ
ਠਾਠਾਂ ਮਾਰਦਾ ਕਹਿੰਦਾ ਸੁਣਿਆ-
ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੇ ਰਲ ਕੇ
ਦੈਂਤ ਦੇ ਦੰਦ ਭੰਨ ਦਿੱਤੇ ਨੇ
ਅਤੇ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ
ਪਿੰਡ ਦੀ ਫਿਰਨੀ 'ਤੇ ਲਿਆ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
-0-

ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ
23-10-2015 /16
ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 106 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

4 Mar 2017

ਕੂੰਜ ਉਡਾਰੀ

Surjit Bhullar's Profile Photo, Image may contain: 1 personਮੇਰਾ ਆਪਾ,
ਤੇਰੇ ਅਦਿੱਖ ਭੌਤਿਕ ਸਰੂਪ ਦੀ ਭਾਲ 'ਚ,
ਮਨ ਦੀਆਂ ਵੈਰਾਗ ਕੂੰਜਾਂ ਸੰਗ
ਲੰਮੇ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਉਡਾਣ ਭਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਇਹ ਤੇਰੇ ਤਰਲ ਤਾਲ ਤੇ ਕਦੋਂ ਉੱਤਰੇ
ਅਜੇ ਤਾਂ ਕਹਿਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ?
ਹਾਂ,ਇਹ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ,
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੈਰਾਗੀ ਕੂੰਜਾਂ ਸੰਗ ਉੱਡਦਿਆਂ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਬਰ,ਸੰਤੋਖ ਤੇ ਗਿਆਨ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ
ਅਨਿੱਖੜ ਸਾਂਝ ਪੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਮੇਰੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਧ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
.
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਆਪੇ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਯਕੀਨ ਹੈ
ਤੇਰੇ ਅਦਿੱਖ ਭੌਤਿਕ ਸਰੂਪ ਨਾਲ
ਛੇਤੀ ਹੀ ਅਵੱਸ਼ ਮਿਲਣੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਨੀਰ ਦੀ ਨੀਲੱਤਣ ਝੀਲ'ਚ
ਸਾਹਸ ਭਰੀ ਕੂੰਜ ਡਾਰ ਉੱਤਰੇਗੀ
ਤੇਰੇ ਸੰਗ ਤਾਰੀਆਂ ਲਾਉਣ ਲਈ।
ਆਪਸੀ ਦੋਸਤੀ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ।
ਪਿਆਰ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਪੁਗਾਉਣ ਲਈ।
ਸੱਚੇ ਸੁੱਚੇ ਸੁਪਨੇ ਸਜਾਉਣ ਲਈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਜਗਮਗਾਉਣ ਲਈ।
ਬੱਸ,ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੇਵਲ ਤੇ ਕੇਵਲ,
ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ 'ਹਾਂ' ਪੱਖੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਆਪੇ ਦੀ ਕੂੰਜ ਉਡਾਰੀ ਦੇ ਉੱਤਰਨ ਲਈ।
ਤੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਨੀਰ ਦੀ ਨੀਲੱਤਣ ਝੀਲ 'ਚ।
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ

 03-03-2017


ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 41 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

12 Feb 2017

ਤੇਰੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਲਈ

Surjit Bhullar's Profile Photo, Image may contain: 1 personਮੇਰੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ,
ਤੂੰ ਤੇ ਮੁਨਾਦੀ ਕਰ ਕੇ,
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦਾ ਭਾਰ ਹੌਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਆਪਣੇ ਮੋਹ ਭਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ
ਅਧਿਕਾਰਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਗੰਢ ਖ਼ੋਲ ਕੇ।
ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਨਾਇਕ ਬਣਾ ਕੇ,ਜੱਗ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਕੇ।
.
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਲਈ,ਤਸੱਲੀ ਲਈ
ਆਪਣੇ ਕੰਬਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਅਭਾਗੀਆਂ
ਕਿਸਮਤ ਲਕੀਰਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ
ਸਭ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਦਿਲ ਤੇ ਪੱਥਰ ਧਰ ਲਿਆ।
.
ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ,
ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮੰਨਿਆ, ਜੋ ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ।
ਅੰਤ ਮੈਂ ਹੀ ਮੰਨਿਆ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਤੇਰੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਲਈ,ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਲਈ।
ਜੇ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾ ਤਿੜਕਦੀ
ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ
ਕਾਗ਼ਜ਼ ਦੇ ਪੰਨੇ ਤੇ
ਅੱਜ ਸਿਸਕਦਾ,ਸਹਿਕਦਾ ਤੇ ਤੜਪਦਾ ਨਾ ਮਰਦਾ।
.
ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਅਜਨਬੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ।
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ।
ਕਾਗ਼ਜ਼ ਤੇ ਕੀਤੇ ਆਪਣੇ ਹਸਤਾਖ਼ਰ
ਟੁੱਟੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕਰਦੇ ਨੇ।
.
ਮੇਰੇ ਹਮਰਾਜ਼!
ਮੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਤਾਂ ਹੁਣ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ
ਉੁਸੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਟਿਕੀ ਰਿਹਾ ਕਰੂ
ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਤੂੰ ਕੋਹ-ਏ-ਤੂਰ ਤੇ ਜਲਵਾ ਦਿਖਾ
ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਬਣ ਦਿਸਿਆ ਸੀ।
ਅੱਜ ਵੀ ਤੇਰੇ ਉਹ ਪੈਰ ਚਿੰਨ੍ਹ
ਮੇਰੇ ਦੁਖੀ ਦਿਲ ਲਈ ਤਸਕੀਨ ਨੇ।
ਮੇਰੇ ਭਰੇ ਮਨ ਦੇ ਯਕੀਨ ਨੇ।

ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ !
ਤੇਰੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਲਈ।

-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ

ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 69 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

10 Feb 2017

ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ

Surjit Bhullar's Profile Photo, Image may contain: 1 personਮਨ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਸੀ-

ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਸ ਮੇਰੀਆਂ  ਅੱਖਾਂ ਵਿਚਲੇ ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਨਾਲ ਨੱਚ ਨੱਚ

ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬੰਜਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਬੀ ਖਿਲਾਰੇ ਸਨ।

.

ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਆਮਦ ਦੀ ਆਸ ਲਾ

ਦਿਨ ਰਾਤ ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਗੀਤ ਲਿਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ।

.
ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ -
'ਝੱਲਿਆਂ,ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦਾ ਐਨਾ ਝੱਲ ਕਿਵੇਂ ਚੜ੍ਹਿਆ?'
.
ਮੈਂ ਹੱਸਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਸੀ -
'ਝੱਲੀਏ!ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਸੰਗ ਨੱਚੀ ਸੀ।'

ਉਹ ਝੇਪ ਕੇ ਬੋਲੀ-'ਭੋਲਿਆ,ਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਜੁਗਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਸਕਦਾ?'
.
'ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਅੱਖਾਂ ਪਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾ।' ਮੇਰਾ ਅੰਦਰਲਾ ਰਾਂਝਾ ਬੋਲਿਆ ਸੀ।
.
ਸ਼ਰਮ ਭਰੀ ਤੱਕਣੀ ਦੀ ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਸੰਗ ਮਿਲਣੀ ਹੋਈ।
.
ਖੀਵੇ ਦਿਲ ਨੇ ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਆਪਾ ਵੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
- -

ਹੁਣ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਰਹਿੰਦਾ।
ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਡੀਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ।
'ਉਹ ਨੂੰ'
ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ,
ਅਤੇ ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਨੂੰ।

ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ-09-02-2016/17

ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 89 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

7 Dec 2016

ਵਿਦਰੋਹ (ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ)

Surjit Bhullar's Profile Photoਪੰਜ ਕੁ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਦੀਪੀ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਦੀਵਾਲੀ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ,ਹਟੜੀਆਂ,ਘੁੱਗੂ-ਘੋੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਖਿਡਾਉਣਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਕੱਚੀ ਨਰਮ ਮੁਲਾਇਮ ਗੁੰਨ੍ਹੀਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਭਾਂਡੇ ਬਣਾ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਖੇਡਣ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪੇੜੇ ਦੀ ਰੋਟੀ ਬਣਾਈ ਤੇ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਛਿੰਦੀ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, 'ਆ ਦੇਖ, ਮੈਂ ਮੋਟੀ ਰੋਟੀ ਤਵੇ ਤੇ ਬਾਪੂ ਲਈ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ,ਜਦ ਉਹ ਦੇਖੂ ਤਾਂ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਊ।'

'ਰਹਿਣ ਦੇ ਨੀ ਵੱਡੀਏ,ਬਾਪੂ ਦੀ ਹੇਜਲੀਏ। ਉਹ ਤਾਂ ਵੀਰ ਮੀਤੇ ਨੂੰ ਹੀ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ। ਤੂੰ ਦੱਸ, ਕੀ ਕਦੇ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਬਾਪੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦੀ 'ਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਪਿਆਰ ਕੀਤੈ ?'


'ਲੈ ਦੇਖ ਲਈਂ,ਹੁਣੇ ਬਾਪੂ ਦੀਵਾਲੀ ਦੇ ਦੀਵੇ ਤੇ ਹੋਰ ਭਾਂਡੇ ਵੇਚ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਹ ਨੂੰ ਇਹ ਰੋਟੀ ਦਿਖਾਊ,ਤਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰ ਕਰੂ ਤੇ ਝੋਲੀ 'ਚ ਬਿਠਾ ਲਊ।'

ਐਨੇ ਨੂੰ ਬਾਪੂ ਨੇ ਬਾਹਰੋਂ ਆ ਕੁੰਡਾ ਖੜਕਾਇਆ। ਛਿੰਦੋ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਅਜੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਈਕਲ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾਇਆ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਦੀਪੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਿੱਬੜੇ ਤਿੱਬੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਾਪੂ ਦਾ ਹੱਥ ਆ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਹ ਕੁਝ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਲਿੱਬੜੇ ਹੱਥ ਦੇਖ ਕੇ ਬਾਪੂ ਨੇ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਪਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਦੀਪੀ ਸੰਭਲ ਨਾ ਸਕੀ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਖਿਡਾਉਣਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਡਿੱਗੀ,ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿੰਗੇ ਟੇਢੇ ਹੋ ਗਏ। ਬਾਪੂ ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ,'ਘਰ 'ਚ ਵੜਦਿਆਂ ਹੀ ਇਹ ਮਨਹੂਸ ਸੂਰਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜ੍ਹਦੀਆਂ ਨੇ। ਸਾਹ ਵੀ ਨੀ ਲੈਣ ਦਿੰਦੀਆਂ।'ਬਾਪੂ ਨੂੰ ਗ਼ੁੱਸੇ 'ਚ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਸਹਿਮ ਗਈਆਂ।
ਬਾਪੂ ਥੱਕਿਆ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਜੀ 'ਤੇ ਆ ਡਿੱਗਾ। ਐਨੇ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਮੁੰਡਾ ਮੀਤਾ ਵਿਹੜੇ 'ਚੋਂ ਰਿੜ੍ਹਦਾ ਰੁੜ੍ਹਦਾ ਲਿੱਬੜਿਆ ਤਿਬੜਿਆ ਆ ਕੇ ਬਾਪੂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਬੜ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਜੇਬ 'ਚੋਂ ਗੱਚਕ ਕੱਢੀ ਤੇ ਗੋਦੀ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਲਾਡ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਚ ਪਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਦੀਪੀ ਹੁਣ ਤਾਈਂ ਸੰਭਲ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਦ ਵੀਰ ਮੀਤ ਨੂੰ ਬਾਪੂ ਦੀ ਬੁੱਕਲ 'ਚ ਦੇਖਿਆਂ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਦਮ ਉੱਠੀ ਤੇ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਤਵੇ ਤੋਂ ਲਾਹ ਕੇ ਮੁੜ ਪੇੜਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਤੇ ਭੋਲ਼ੇਪਣ 'ਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, 'ਮੈਂ ਵੀ ਬਾਪੂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਰੋਟੀ ਨੀਂ ਦੇਣੀ ,ਭੁੱਖਾ ਹੀ ਰੱਖੂ। ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਚੰਗਾ ਨੀ ਸਮਝਦਾ?'
ਹੰਝੂ ਦੀਪੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚੋਂ ਨਿਕਲ ਗੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਵਗ ਤੁਰੇ। ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੇ ਮਨ ਅੰਦਰੋਂ ਉੱਠੀ ਵਿਦਰੋਹ ਦੀ ਸੁਨਾਮੀ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਲੋਸ ਪਲੋਸ ਰੋਕਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ
06-12-2014/16
ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 74 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

30 Nov 2016

ਗ਼ਜ਼ਲ

Surjit Bhullar's Profile Photo
ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਕਿਉਂ ?
ਸਭ ਦੇ ਮਨਾਂ 'ਚ ਪਾਪ ਕਿਉਂ ?
.
ਬੀਜ ਕੇ ਸੂਲ਼ਾਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ,
ਮਹਿਕੇ ਨਹੀਂ ਗੁਲਾਬ ਕਿਉਂ ?
.
ਨਿਰਮਲ ਮਨ ਹੋ ਨਾ ਸਕੇ,
ਕਪਟ ਨੂੰ ਦੇਵਨ ਥਾਪ ਕਿਉਂ ?
.
ਜੋ ਨਹੀਂ ਸਭ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ,
ਅਜਿਹੇ ਧਰਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਿਉਂ ?
.
ਮਨ 'ਚ ਪੀੜ ਹੰਢਾਉਂਦੇ ਹਾਂ,
ਫਿਰ ਵੀ ਮਿਲੇ ਸਰਾਪ ਕਿਉਂ ?
.
ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਰ ਦਿੱਤਾ,
ਗੈਰ ਕਰਨ ਵਿਰਲਾਪ ਕਿਉਂ ?
.
ਕਿਸ ਗੱਲੋਂ ਸ਼ਰਮ 'ਸੁਰਜੀਤ',
ਚੱਲ ਆਉਂਦੇ ਨੀ ਆਪ ਕਿਉਂ ?
-0-
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ

21-11-2014/16

ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 30 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।

17 Nov 2016

ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਇਆ

Surjit Bhullar's Profile Photoਵਿਦੇਸ਼ 'ਚੋਂ ਜਾ ਕੇ-
ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗਿਰਾਉ ਤੋਂ ਪਰਤ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਉਹੀ ਟੁੱਟੀ ਭੱਜੀ ਸੜਕ ,ਉਹੀ ਟੁੱਟੀਆਂ ਭੱਜੀਆਂ ਗਲੀਆਂ
ਜਿਵੇਂ ਸਰਕਾਰੀ ਗਰਾਂਟ ਲਈ ਤਰਲੇ ਕੱਢਦੀਆਂ ਹੋਣ।
ਗਿਰਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦਿੱਖ 'ਚ ਬਦਲਾਓ ਦਿਸੇ
ਪੋਚਾ ਪਚੀ ਦੀਆਂ ਕੱਚ-ਪੱਕ ਜਿਹੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀਆਂ
ਜਿਵੇਂ ਬਿਊਟੀ ਪਾਰਲਰ 'ਚੋਂ ਰੰਗ ਰੋਗਨ ਲਵਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਬਹੁਤੇ ਚਿਹਰੇ- ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਦਿਸੇ-
ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਚੋਬਰ-ਨਾ ਦੇਸੀ ਨਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ-
ਜਿਵੇਂ ਦੇਸੀ ਸ਼ਰਾਬ ਵਲੈਤੀ ਬੋਤਲ 'ਚ ਪੈਕ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ
ਹੋ ਸਕਦਾ-ਕੰਪਿਊਟਰ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅਸਰ ਅਧੀਨ
ਚਿਹਰਾ ਮੁਹਰਾ ਤੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਬਦਲ ਲਿਆ ਹੋਵੇ
ਜਾਂ ਸੱਚੀ ਮੁਚੀ ਲੌਲੀ ਪੋਪ ਵਰਗੇ ਦਿੱਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਬਦੌਲਤ?

ਰੱਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ-ਕੁਝ ਹਮ ਉਮਰੇ ਵੀ ਮਿਲ ਗਏ।
ਬੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ- ਅੱਖਾਂ ਸੱਜਲ ਕੀਤੀਆਂ।
ਪਿਆਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਮੋਢੀਂ ਚਿਪਕਾ ਦਿੱਤੇ।
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੇ ਰੁਆ ਦਿੱਤੇ।

ਰਾਤੀਂ ਆਪਣੇ ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਵਿਸਰਾਮ ਕੀਤਾ
ਕੰਨਾਂ 'ਚ ਸਾਂ ਸਾਂ ਗੂੰਜੇ - ਲੱਗਿਆ ਘਰ ਵਿਚ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਵਾਸਾ।
ਉਦਾਸ ਉਦਾਸ,ਸਹਿਮਿਆ ਸਹਿਮਿਆ ਤੇ ਸੱਖਣਾ ਸੱਖਣਾ
ਬਿਨਾਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਲੋਅ ਤੋਂ
ਮੇਰਾ ਘਰ ਡੁਸਕਦਿਆਂ ਡੁਸਕਦਿਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗਾ-
ਮੈਂ ਸਾਹ ਰੋਕ ਉਸ ਦੇ ਕੀਰਨੇ ਸੁਣਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤੇ ਆਖ਼ਿਰ ਸਵੈ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਸਬਰ ਵਿੱਚ
ਉਸ ਮੈਨੂੰ ਧਰਵਾਸ ਦਿੰਦੇ ਕਿਹਾ-
ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਮਜਬੂਰੀ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ-
ਪਰ ਕਦੇ ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਲਾਚਾਰੀ ਤਾਂ ਸਮਝ?

ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ
ਮਨ ਨਾਲ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਲਾਜਵਾਬ ਸੀ,ਬੇਬਸ ਸੀ।
ਮੈ ਮੂੰਹ ਹਨੇਰੇ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁੱਝ
ਆਪਣੇ ਗਿਰਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ
ਵਾਪਸ ਵਿਦੇਸ਼ ਪਰਤ ਆਇਆ ਹਾਂ।

ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਵਿਚ
ਟੱਸ ਟੱਸ ਕਰਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ
ਮੈਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੇ ਤਰਲੇ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ।
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ-
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਦੁਬਿਧਾ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰੀ ਕਿਉਂ ਪਾ ਬੈਠਾ ਹਾਂ?
ਹੁਣ ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕੱਚੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਝਨਾਂ 'ਚ ਠੱਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਦੇਖਦਾ-ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਦੋਂ ਤਕ ਨਿਭਦਾ ਹੈ?
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗਿਰਾਉ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਇਆ ਹਾਂ।
                 *****
ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ

15-11-2015/16
ਨੋਟ : ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 104 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ।