ਯਾਦ ਸਤਾਵੇ (ਸੇਦੋਕਾ)

1.

ਚੱਲ ਮਨਾ ਵੇ

ਫਰੋਲੀਏ ਵਕਤ

ਲੱਭੀਏ  ਬਚਪਨ

ਖੇਡ- ਖਿਡੌਣੇ 

ਫੱਟੀ ਬਸਤਾ ਕੈਦੇ

ਦਿਨ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ।

2.

ਯਾਦ ਸਤਾਵੇ

ਦੇਸ਼ ਪਿਆਰੇ ਤੇਰੀ

ਕਾਹਨੂੰ ਹੋਏ ਵੱਡੇ 

ਰਿਜਕ ਮਾਰੇ

ਆ ਬੈਠੇ ਪਰਦੇਸ

ਬਣ ਕੇ ਬਣਜਾਰੇ ।

ਕਮਲਾ ਘਟਾਔਰਾ 

ਯੂ ਕੇ 

ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 50 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ 

ਤਨ ਚਮੜਾ (ਤਾਂਕਾ)

1.
ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਗਜ਼ 
ਆਦਰ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ 
ਤਨ ਚਮੜਾ 
ਖਿੱਚ -ਖਿੱਚ ਮੜ੍ਹਿਆ 
ਰੁੱਖ ਰਬਾਬ ਬਣੇ। 
2.
ਬੜਾ ਸੰਤਾਪ 
ਬਿਮਾਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ 
ਬਾਂਹ ਫੜ੍ਹ ਕੇ 
ਸੜਕ ਲੰਘਾਉਂਦਾ 
ਇੱਕ ਬਿਰਧ ਬਾਪ। 

ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ ਚਿੱਤਰਕਾਰ 
ਪਿੰਡ :ਨਡਾਲੋਂ 
ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ -ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ 
ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 162 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ 

ਅਣਪੁੱਗੀ ਰੀਝ

ਭਾਦੋਂ ਦੀ ਸਵੇਰ ਸੀ।  ਪੰਛੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਰੀਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਜਾਪਦੇ ਸਨ। ਮੂੰਹ ਹਨ੍ਹੇਰਾ ਜਿਹਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੌਸਮ 'ਚ ਅਜੇ ਠੰਡਕ ਸੀ। ਮੈਂ ਚਾਹ ਦੀਆਂ ਮਸੀਂ ਦੋ ਕੁ ਘੁੱਟਾਂ ਹੀ ਭਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਬੂਹੇ 'ਤੇ  ਦਸਤਕ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਉਡੀਕ ਰਹੀ ਸਾਂ।ਸਤਾਰਾਂ  ਕੁ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਢੁੱਕੀ, ਖੁਸ਼ ਮਿਜਾਜ਼, ਮੱਧਰੇ ਜਿਹੇ ਕੱਦ ਦੀ  ਚੁਲਬੁਲੀ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ। ਕੱਚੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਹਾਸੀ ਡੋਲ੍ਹਦੀ ਉਹ ਬੂਹਿਓਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਆਈ। 

           ਉਸ ਦੇ ਕਾਲਜ 'ਚ ਅੱਜ ਬਹੁ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਦਿਵਸ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ -ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟਾਉਂਦਾ ਲਿਬਾਸ ਪਹਿਨਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਾੜੀ ਚੁਣੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣਾ ਇੱਕ ਖਾਸ ਹੁਨਰ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਅਜੇ ਉਹ ਏਸ ਹੁਨਰ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣੀ ਸੀ ਤੇ ਮੈਥੋਂ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਏਸ ਹੁਨਰ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੀ ਸਾਂ। ਮੈਂ ਨਾ ਕਦੇ ਖੁਦ ਸਾੜੀ ਬੰਨੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬੰਨਦੇ ਤੱਕਿਆ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਭਾਸੀ ਸੀ। ਪਰ ਆਪਣੇ ਸਵੈ -ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਜਗਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀ ਲੌਅ 'ਚ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾੜੀ ਬੰਨਣ ਦੀ ਹਾਮੀ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਅਣਭਿੱਜਤਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ -ਖੁਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ ਮੰਨ ਲਿਆ ਸੀ। 
      " ਅੱਜ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਬੜੀ ਚੇਤੇ ਆਈ ਹੋਵੇਗੀ" ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਦਾ ਇਹ ਦਰਦੀਲਾ ਅਹਿਸਾਸ ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਝੰਜੋੜ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵਿਛੜਿਆਂ ਪੂਰੇ ਦੋ ਵਰ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ ਨੇ। ਮਾਂਵਾਂ ਠੰਡੀਆਂ ਛਾਵਾਂ - ਬਿਨਾਂ ਮਾਂ ਮੁਥਾਜ ਬਣੀ ਅੱਜ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਡੂੰਘੀ ਪੀੜਾ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਹੰਢਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਏਸ ਪੀੜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੁੱਧ ਰੰਗੀ ਹਾਸੀ 'ਚ ਘੋਲ ਕੇ ਉਹ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 
       ਇੱਕ ਖਾਸ ਜਿਹੀ ਉਤੇਜਨਾ ਅੱਜ ਉਸ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੇ ਭੈਅ ਦੀ ਹੁੰਮਸ 'ਚ ਅਣਸੁਖਾਵਾਂ ਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸਾਂ। ਸੋਚ ਰਹੀ ਸਾਂ ਕਿ ਸੀਮਿਤ ਜਿਹੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਕੀਤੀ ਮੇਰੀ ਪਲੇਠੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਅਸਫਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਕਿਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਅ ਮਾਂਦੇ ਹੀ ਨਾ ਪੈ ਜਾਣ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਅਣਦੱਸੇ ਸਿਰਨਾਵੇਂ ਵੱਲ ਬਿਨ ਖੰਭਾਂ ਦੇ ਉਡਾਰੀ ਭਰਨਾ ਲੋਚਦੀ ਸੀ। ਮਾਂ ਦੀ ਖਰੀਦੀ ਮੋਰ ਖੰਭੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਚਮਕੀਲੀ ਸਾੜੀ ਉਸ ਮੇਰੇ ਮੂਹਰੇ ਲਿਆ ਧਰੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹੁੰਮਸ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾੜੀ ਬੰਨਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਭਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜੀ ਦੇ ਪੱਲੇ ਦੇ ਹਰ ਵਲੇਟੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਮੋਹ ਭਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਤੰਦ  ਪਾਉਂਦੀ ਮੈਨੂੰ ਭਾਵਕ ਕਰਦੀ ਗਈ। 
         ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖੜੇ 'ਤੇ ਹੁਣ ਸੰਧੂਰੀ ਖੇੜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਚਾਅ ਚੰਨ ਦੇ ਪਰਛਾਵਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮਨ ਦੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ 'ਤੇ ਵਿਛੇ ਪਏ ਸਨ। ਖੂਬਸੂਰਤ ਰੰਗੀਨ ਸਾੜੀ ਪਾਈ ਬੈਠੀ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਨਿੱਘੀ ਬੁੱਕਲ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਜਾਪ ਰਹੀ ਸੀ । ਸਾੜੀ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ -ਰੇਸ਼ੇ 'ਚੋਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਗੀ । ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ੈਅ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਪਰ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਇੱਕ ਅਣਪੁੱਗੀ ਰੀਝ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਝੋਲੀ ਪਾਉਣਾ ਮੈਨੂੰ ਡਾਢਾ ਸਕੂਨ ਦੇ ਗਿਆ। 

ਹਵਾ ਦਾ ਬੁੱਲਾ  

ਪੱਤਿਆਂ ਨੇ ਛੇੜਿਆ 
ਰਾਗ ਸੁਰੀਲਾ। 
ਡਾ. ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਸੰਧੂ 
ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 103 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ 

ਸੱਜਣਾਂ ਮੇਲੇ

1.

ਘੁਲੇ ਬੱਦਲ

ਲੈ ਛਤਰੀ ਨਿਕਲੀ

ਦੇਖੇ ਸੂਰਜ ।

2.

ਪੇੜਾ ਭੁੜਕੇ 

ਦਿਨ ਖਿੜਿਆ ਜਾਪੇ 

ਸੱਜਣਾਂ ਮੇਲੇ। 

3.
ਮੀਂਹ ਦੀ ਰੁੱਤ

ਪਾਣੀ ਵਹੇ ਪਹਾੜੋਂ 

ਝਰਨਾ ਬਣ।

ਕਮਲਾ ਘਟਾਔਰਾ 
ਯੂ. ਕੇ.

ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 36 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ 

ਸੱਜਰੀ ਧੁੱਪ (ਤਾਂਕਾ)

1.

ਸ਼ੌਕ ਅਨੋਖਾ

ਤੜਕੇ ਲੱਸੀ ਪੀ ਕੇ

ਫੜੇ ਬੰਦੂਕ

ਧੁਸੀ ਲੱਭੇ ਸ਼਼ਿਕਾਰ

ਮੁੜਦਾ ਪੱਲੇ ਝਾੜ। 

2.
ਪੰਛੀ ਗਾਉਣ 

ਵਗਦੀ ਮਿੱਠੀ ਪੌਣ

ਸੱਜਰੀ ਧੁੱਪ

ਟ੍ਰੈਕਟਰ ਘੂਕਣ

ਟਿਊਵੈਲ ਛੂਕਣ। 

3.
ਨਵੀਂ ਸੜਕ

ਪਹੁੰਚੀ ਪਿੰਡੋ ਪਿੰਡ

ਮੌਜਾਂ ਲੱਗੀਆਂ 

ਸਾਈਕਲ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ

ਸਕੂਟਰ ਤੇ ਕਾਰਾਂ। 
ਇੰਜ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ "ਥਿੰਦ "
  (ਸਿਡਨੀ)
ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 34 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ 

ਧਰਤ

         ਖੇਤ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮੈਂ ਦੂਰ ਤੱਕ ਨਿਗ੍ਹਾ ਘੁਮਾਈ। ਹੁਣ ਕਣਕ ਨਿੱਸਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ,ਭਰ ਜੋਬਨ 'ਤੇ ਸੀ। ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਬੀਜ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕੁੱਖ 'ਚੋਂ  ਸਿੱਲ੍ਹ ਲੈ ਅੰਗੂਰਦਾ ਹੈ, ਵਧਦਾ ਫੁੱਲਦਾ ਹੈ । ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਬੀਜ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦਾ ਕਿੰਨੇ ਪਲ ਹੰਢਾਉਂਦਾ । ਕਣਕ ਨੇ ਹਰੀ ਤੋਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਕਣਕ ਦੇ ਸਿੱਟਿਆਂ 'ਚ ਸੋਨਾ ਭਰਨਾ ਹੈ ਕੁਦਰਤ ਨੇ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਸ਼ਿੰਗਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਰਾਂ  ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਦਾ ਹਾਂ, ਰੁੱਤਾਂ ਮੌਸਮਾਂ ਨੂੰ ਬਜੁਰਗਾਂ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਰਸਾਣ ਹਾਂ । ਮਨ 'ਚ ਇਹ ਖਿਆਲ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਹਿਕੜੀ 'ਚ ਦਿਲ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨੱਚ ਉੱਠੀ ਸੀ। 
        ਕਿਸੇ ਨੇ ਠੀਕ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਘਰ, ਆਲ੍ਹਣੇ, ਰੈਣ ਬਸੇਰੇ ਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਲੋਚਦਾ । ਹਰ ਘਰ 'ਚ ਇੱਕ ਲਾਣੇਦਾਰ, ਹਰ ਝੁੰਡ 'ਚ ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਹੁੰਦਾ । ਮਧੂਮੱਖੀਆ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ । ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਸ਼ੈਅ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ 'ਚ ਹੈ । ਕੀ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਸਾਡਾ ਗ੍ਰਹਿ ਨੀਲਾ ਤਾਰਾ  ਵੀ ਕਿਸੇ ਅਸੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵੱਸ 'ਚ ਹੈ ? ਇਹ ਸੁਆਲ ਮੈਨੂੰ ਸੋਚੀਂ ਪਾ ਗਿਆ। 

    ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਨਕੇ ਪਿੰਡ ਲੈ ਗਏ। ਚੱਕ 14 ਪੀ ਪਤਰੋੜਾ, ਮੇਰੇ ਮਾਮਿਆਂ ਦਾ ਪਿੰਡ , ਸ਼੍ਰੀ ਗੰਗਾ ਨਗਰ,ਰਾਜਸਥਾਨ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵੱਸਦਾ ਧੜਕਦਾ । ਕੱਚੇ ਰਾਹ, ਰੇਤ ਦੇ ਟਿੱਬੇ, ਮਲ੍ਹੇ ਝਾੜੀਆਂ, ਸਰੋਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਸੰਗ ਭਰੇ ਖੇਤ, ਕਰੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ। ਇੱਥੇ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਦਾ ਨਿੱਘ ਮਿਲਦਾ, ਪਿਆਰ ਮਿਲਦਾ । ਕੁਦਰਤ ਐਵੇਂ ਪਿਆਰਦੀ ਲੱਗਦੀ ਏ ਜਿਵੇਂ  ਮਾਂ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਲਾਡਲੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰਦੀ ਹੋਵੇ । 

             ਕਿਸ ਨੇ  ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਹੋਣਾ ਇਸ ਧਰਤ ਨੂੰ ? ਤੂੰ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਦੂਰ ਹੈ ਕਰੀਬ ਹੈ ਭੇਦ ਹੈ ਡੂੰਘਾ। 


ਜੋਬਨ ਰੁੱਤ -
ਫੁੱਲਾਂ ਸੰਗ ਭਰਿਆ 
ਸਰੋਂ ਦਾ ਖੇਤ। 

ਬਾਜਵਾ ਸੁਖਵਿੰਦਰ 

ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 71 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ 

ਤੇਰੇ ਨਾਮ(ਤਾਂਕਾ)

1.

ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ  

ਉਦਾਸੀ ਭਰੀ ਸ਼ਾਮ 

ਕਰ ਚੱਲੇ ਹਾਂ 

ਇਹ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਮ 

ਸੱਜਣਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ। 

2.

ਤਨ ਮੁੱਕਿਆ 

ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਪਿੰਜਰ 

ਸੀਨੇ ਖੰਜਰ 

ਵੇਖ ਬੰਦੇ ਦੀ ਹੋਣੀ 

ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਮੰਜਰ। 

ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ ਚਿੱਤਰਕਾਰ 

ਪਿੰਡ :ਨਡਾਲੋਂ 

ਜਿਲ੍ਹਾ :ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ 
ਨੋਟ: ਇਹ ਪੋਸਟ ਹੁਣ ਤੱਕ 112 ਵਾਰ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ